Kościół filialny w Dąbroszynie PDF Drukuj Email

Kościół pod wezwaniem św. Józefa, budowany w latach 1825-1828, poświęcony został 15.09.1946 r., odpust jest 19 marca na św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny.

Za korpusem kościoła, po stronie wschodniej usytuowana jest zakrystia - historyczna kaplica grobowa rodu von Donhoffów. W północnym ramieniu transeptu, pełniącego funkcje mauzoleum rodu von Schöningów, umieszczone są monumentalne pomniki epitafijne: Hansa Adama II (zm. 1696) i Johanny Margarethe Luise von Pollnitz (zm. 1698) oraz ich syna Johanna Ludwiga (zm. 1713). Naprzeciw, w południowym ramieniu transeptu, znajduje się empora kolatorska z klasycystycznym piecem, poniżej zejście do kolebkowo sklepionej krypty, zawierającej sarkofag Hansa Adama II von Schoninga i ekspozycję detali z sarkofagów przedstawicieli rodów dąbroszyńskich - von Schöningów i Wreechów. Po zachodniej stronie nawy umieszczona jest empora oparta na słupach i przylegająca do ściany zachodniej oraz północnej i południowej. We wschodniej części świątyni mieści się sanktuarium ze współczesnym ołtarzem.


Pierwszy kościół dąbroszyński, zrealizowany w XVII wieku, został wzniesiony na planie krzyża równoramiennego - greckiego. Kościół w założeniu był świątynią pełniącą funkcje mauzoleum rodowego. Kościół został jednak doszczętnie splądrowany przez wojska rosyjskie po bitwie pod Sarbinowem w 1758 roku.


Przed drugą wojną światową, obok pomników epitafijnych i sarkofagów znajdujących się w krypcie, reliktem pierwotnego wyposażenia pozostawała misa z chrzcielnicy z końca XVII w. oraz dwie osiemnastowieczne chorągwie o charakterze żałobnym. W mauzoleum znajdowały się także dwie drewniane tablice epitafijne przedstawicieli rodu von Schöningów oraz tablice heraldyczne.


W latach 1825-28 przebudowano kościół w stylu neogotyckim według projektu - jak podaje Theodor Fontane - samego Friedricha Schinkela. Przyczyną przebudowy kościoła dąbroszyńskiego były przede wszystkim względy estetycznoideowe. Obok powszechnie panującej wówczas mody na neogotyk. Wieża kościelna w obrębie założenia rezydencjonalnego posiada znaczenie symboliczne, oznacza bowiem władzę feudalną fundatora.

Kościół dąbroszyński znajdował się pod patronatem właścicieli dóbr dąbroszyńskich aż do zakończenia drugiej wojny światowej. Następnie został przejęty przez Kościół katolicki i konsekrowany pw. św. Józefa jako kościół filialny parafii kostrzyńskiej.

[B.S.]